Recensie Congo artikel 15

Mili van Veegh schreef  ‘Congo artikel 15’ en Inanna van Ambilicious  uitgever van verhalen vroeg mij deze literaire roman te recenseren, wat ik met veel genoegen heb gedaan.

Dank je wel Inanna!

 

 

RECENSIE

Titel: Congo Artikel 15

Auteur: Mili van Veegh

Uitgeverij: Ambilicious uitgever van verhalen

Verschijningsdatum: 22 December 2018

Genre: Literaire roman

Paperback – 231 Bladzijden

ISBN: 978 94 925 51 51 1

NUR: 301

 

In plaats van een foto een sprankelend swarovski hart; dit staat ook op de achterflap van het boek.
Het staat symbool voor de vele harten die Mili gestolen heeft.

 

OVER DE AUTEUR

Mili van Veegh leeft een teruggetrokken leven in Frankrijk, waar zij haar schrijvershart gevonden heeft. Ze heeft een pied-à-terre in Den Haag.

Zoals Mili van Veegh als schrijfster haar pen in vitriool en mededogen doopt, wandelt zij schoppend en troostend door het leven. Uit wat zij ziet, hoort en voelt is de noodzaak geboren te schrijven.

Gemis aan rechtvaardigheid hindert haar waardoor zij scherp kan ageren. Met haar verhalen doorklieft zij dat wat aan het zicht onttrokken blijft, wat het daglicht schuwt.

Met haar rauwe schrijfstem schuurt zij langs de rand van absurdisme. Meelevend met de mefisto’s van de ander heeft zij de hare. Duivels tovert zij met woorden en schuwt het gevoelige niet.

Laat je betoveren door haar verhalen en vind het onzichtbare.

 

OVER DE INHOUD EN MIJN MENING

Charles van Oostende houdt zich schuil in Kinshasa, de hoofdstad van de Democratische Republiek Congo.

Zijn verleden is allesbehalve fijn te noemen. Na turbulente jaren heeft hij zijn intrek genomen in de pastorie van zijn Heeroom. Om hier te mogen wonen heeft hij zijn Heeroom moeten beloven zes uur per dag voor de kloosterorde ‘Soeurs de L’Immaculée’ te werken.

De abstracte cover verwijst naar de schrijfstijl van de auteur. De poppetjes op de cover beelden de mama’s en papa’s uit van het verhaal; de vele kleuren symboliseren het kleurrijke Congo. De witte achtergrond kenmerkt de macht van de blanken. Elk hoofdstuk wordt aangeduid door een sierlijk Romeins cijfer.

Charles probeert zijn leegte op te vullen; bijna elke dag is hij te vinden in ‘Café Anderhalf Leven’, waar hij gruwelijke en ongeloofwaardige verhalen opschrijft van verdwaasden; vaak heeft hij er na korte tijd genoeg van en roept dat ze moeten verdwijnen. De rest van zijn tijd besteedt hij aan drank en broze relaties; Soeur Bien-Aimée, hoerenmadam Céleste, de patron van het café, een dandy en andere illustere figuren.

Tussen corruptie, machtsstrijd, discriminatie en mensen die totaal geen moraal kennen, proberen mama’s en papa’s zich staande te houden. De saamhorigheid is groot; ze beschermen en verzorgen elkaar. De mensen overleven zoals het in artikel 15 staat geschreven: ‘Red je eigen vege lijf’. De onaangename werkelijkheid van het kleurrijke Congo wordt met fijne pen beschreven.

‘Wie was zij helemaal dat een blanke zich om haar verhoereerde negerinzijn zou bekommeren?’

Zijn eeuwige schaduw ‘Handicap’, die Roodhond in zijn leven brengt, wordt door de nacht getroffen. Charles is gebroken.

‘Ik heb alleen vertrouwen in het geschreven woord. Het is niet hun betekenis die beroert, maar hun volgorde. Niet hun volume, maar hun klank. Woorden zijn zielen, op zoek naar een lichaam.’

Bolingo, de dochter van een opperbevelhebber, krijgt van hogerhand de opdracht het geheim van Charles te ontrafelen; dit valt haar moeilijk.

Charles zijn verleden en het geheim dat hij met zich meedraagt, maakt dat hij constant op zijn hoede is. Hij ontdekt dat hij niet de enige is die een geheim met zich meedraagt.

Onder de mangoboom bij de rivier overpeinst hij op zeldzame momenten zijn verleden. Hij denkt aan Handicap die daar zijn kleren liet drogen; waar hij zich waste en de nieuwe kleren aandeed die hij hem gaf. Hij hoorde iets dat een lach moest voorstellen.
Er gaat een golf van warmte van zijn kruin naar zijn tenen als hij denkt aan de vreemdeling met grijsblauwe ogen, die hij in de trein ontmoette. Naar wie hij hunkert. Hij komt tot de conclusie dat het geen vreemdeling was; ‘hij’ heeft altijd geweten waar hij was en op zijn manier voor hem gezorgd. Bizar genoeg is hij in zijn voetsporen getreden.

‘Denk je dat de wereld morgen vergaat als je met me praat? Plant dan vannacht nog een boom.’

Dit vernuftig verhaal verloopt rustig; door de vele plotwendingen is het nooit saai.
Na het eind toe vallen alle, soms verbijsterende puzzelstukjes, op z’n plaats; mensen hebben meer met elkaar te maken dan dat ze dachten.

In het begin zul je misschien een afkeer hebben van een aantal personages; hoe meer je te weten komt van hen, hoe meer je ze in je armen sluit.

‘Congo artikel 15’ is een indrukwekkend en ontroerend boek. Mili heeft niet alleen een goed beeld gegeven van de beschaving van Congo, maar ook kraakhelder beschreven hoeveel invloed je jeugd kan hebben op je volwassen leven; vertrouwen verdwijnt en tot wat jezelf dan in staat bent.

De schrijfstem past perfect bij het verhaal en de doelgroep.

 

‘De enige echte liefde is de onmogelijke liefde’

Johann Wolfgang von Goethe

 

Trailer FB:  Studio Ambilicious & website Studio Ambilicious

 

 

Verhaal: 5 *****

Schrijfstijl: 5*****

Taalkundig: 5*****

 

Congo
Congo
Artikel 15
€20,50
Op voorraad. Voor 23:00 uur besteld, morgen in huis
Gratis verzending!
Klik om dit product op bol.com te bekijken

 

*Ter info: in dit artikel staan links naar Bol.com Wanneer je via deze links bestelt ontvang ik daar een kleine vergoeding over.

2 Reacties

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Goed geschreven hè? Zit helaas copyright op :p